...ที่ว่าง....

คนไร้ค่า........ความรู้สึกที่ไร้ค่า.......

สวัสดีครับ...

ผมบอยครับ...เป็นผู้ชายคนนึง...ตอนนี้อายุ 27 ปีละ

ผมว่าผมเป็นคนดีนะ...แล้วผมมีงานทำแล้วครับ...แต่ยังไม่มีอารายติดตัวเป็นชิ้นเป็นอันซักอย่าง

จิงแล้วผมมีแผนของผมนะครับ...ที่จะทำโน้น...จะทำนี่...แต่ตอนนี้มานก็ยังแค่อยู่ในหัว

ผมยังไม่ได้ทำอารายกับมันซักอย่าง...(ผมเป็นคนที่ดีแต่ฝันช่ายมั้ยหละ)

ผมมีผู้หญิงที่ผมรักครับ...(เข้าใจคำว่ารักมั้ยครับ)

ผมเคยคิดว่าผมเข้าใจคำว่ารัก...และผมเคยคิดว่าสิ่งที่ผมรู้สึกต่อเธอ...ทำต่อเธอ...ปราถนาสิ่งต่างๆต่อเธอ...

ผมทำไปด้วยความรัก    ....................

แล้วผมก็ได้รู้ว่า.....ความรักของแต่ละคนมีมากน้อยไม่เท่ากัน...

ความต้องการในความรักของแต่ละคนมันมีไม่เท่ากัน...

ผมมีความรัก...ผมมีคนที่ผมรัก...ผมมีคนที่รักผม...แต่ผมเป็นคนที่ดีแต่ฝันไง

สิ่งที่ผมคิด...สิ่งที่ผมรู้สึก...สิ่งที่ผมทำ...สิ่งที่ผมปราถนาต่อความรักของผม

ที่ผมเคยคิดว่ามันยิ่งใหญ่ประมาณนึง.....กลับดูมีค่าเพียงแค่เศษธุรีดิน.......

เพราะคนแบบผมในตอนนี้ยังดูเป็นคนที่ไร้ค่าอยู่แบบนี้นี่ไง

      ***ก่อนที่คุณจะอยากได้ความรักใครสักคนมาครอบครอง...ผมอยากให้คุณมองดูตัวเองก่อน......ว่าพร้อมที่จะดูแลเค้ามั้ย***

            ...............................ยินดีที่ได้รู้จักครับ...อ่านแล้วยังอยากรู้จักผมอยู่มั้ย...แน่ใจว่าจะไม่เสียเวลานะ...........................